Selmar

Author Archives: Selmar

Arbeids- en organisatiepsycholoog (Rijksuniversiteit Groningen) | Teamwork expert Mede-initiatiefnemer Dag van het Werkplezier, samen met Ferry de Wit van banana tree

2

Frustratie 1 van 5 in teamwork: gebrek aan vertrouwen

 

In een reeks van vijf blogs licht ik één voor één ‘De vijf frustraties van teamwork’ toe. Ik doe dat op de manier zoals Patrick Lencioni ze beschrijft in zijn gelijknamige boek. Op niet mis te verstane wijze én met suggesties om ze om te buigen naar succesvoorwaarden.

 

Kwetsbaarheid is NIET de hele dag huilen op je werk

Vertrouwen vormt de basis van een goed functionerend team. Zonder vertrouwen is teamwork vrijwel onmogelijk. Je moet je kwetsbaar kunnen opstellen tegenover je collega’s. Deze kwetsbaarheid verwijst NIET naar soft gedoe en de hele dag huilen op je werk.

Het verwijst naar zwakheden tonen, gebrekkige vaardigheden aanvaarden, tekortkomingen op sociaal vlak toegeven, het durven maken van fouten en het kunnen vragen om hulp. Het allerbelangrijkste is dat je erop kan vertrouwen dat deze kwetsbaarheid niet tegen je zal worden gebruikt.

Als er vertrouwen is heb je geen reden om bezorgd of beschermend over de groep te zijn. Je moet op elkaar kunnen reageren zonder daarbij voortdurend op je hoede te hoeven zijn en de noodzaak om ‘politiek’ of ‘strategisch’ met elkaar om te gaan ontbreekt volledig.  Je moet je min of meer op je gemak voelen als je je kwetsbaar opstelt tegenover elkaar.

 

Vier typen van vertrouwen

Stephen Covey jr. bespreekt in zijn boek ‘The speed of trust’ het thema vertrouwen.  Als je niet van plan bent dit boek te gaan lezen, bekijk dan op z’n minst de vier typen van vertrouwen die hieronder worden beschreven. En, voor de directie, hierbij alvast de belangrijkste conclusie uit dit boek:

⇑ vertrouwen =   ⇑ snelheid ⇓ kosten

⇓ vertrouwen =  ⇓ snelheid ⇑ kosten

 

Covey jr. legt het thema vertrouwen langs twee assen. Op beide assen kun je hoog of laag scoren, zodat je jezelf of je team(leden) in vier ‘kwadranten’ kan terugvinden.

As 1 – Geneigdheid tot vertrouwen (van nature, door eerdere ervaringen, karaktervorming)

As 2 – Geneigdheid tot analyse (vragen stellen, beren op de weg zien, risico’s inschatten)

 

 

1. Blind vertrouwen

Ben je in de context waarin je je begeeft goedgelovig of een beetje naïef? Vertrouw je de ander zonder al te veel woorden én neem je zelfs dingen aan die je niet zeker weet ofwel geanalyseerd hebt? Daarop plakken we het stempel blind vertrouwenDit vertrouwen komt het teamwork ten goede als er veel of snel werk moet worden geleverd. Je geeft er (on)bedoeld een signaal mee af aan je teamgenoot dat je aan de slag wilt en vertrouwt op zijn of haar expertise en ervaring. Het kan echter zijn dat de ander ook wel eens aannames doet die niet juist zijn, of fouten maakt. Dan mist de kritische toets die jij had kunnen bieden en kun je het deksel op je neus krijgen. Dus: durf te vragen en wees nieuwsgierig.

 

2. Geen vertrouwen

Ben je wel eens besluiteloos in bepaalde situaties? Misschien had je weinig de neiging om anderen te vertrouwen én weinig de behoefte om te analyseren. Dit kwadrant noemen we geen vertrouwen. Je onttrekt je eigenlijk aan het teamwork, omdat je niet per se bent aangehaakt bij je teamgenoten of hetgeen je aan het doen bent. Het beste is om dit te bespreken, zodat jij en het team daarna verder kunnen. We zien helaas nog te veel dat dit niet gebeurt, met als risico een status quo; men maakt fysiek wel onderdeel uit van het team, maar is mentaal niet meer aanwezig. Er is dan in geen enkel opzicht nog sprake van teamwork. Stel jezelf de vraag: Wat heb ik nodig om weer mee te kunnen doen?

 

3. Wantrouwen

Achterdocht komt ook voor in teams en organisaties. Dat betekent dat de neiging om anderen te vertrouwen laag is. Je bent continu bezig om informatie te verzamelen die het wantrouwen (dat je toch al had) bekrachtigen. In het teamwork kan dit advocaat-van-de-duivel-gedrag of een tegengeluid zo nu en dan zeer functioneel zijn voor een kritische toets. Maar omdat de vertrouwensfactor laag is zal het vaker leiden tot een ‘lose/lose’ situatie. Je bevindt je voortdurend in een context waarin je bezig bent met het bewijzen van het ongelijk van de ander of het gelijk van jezelf. Daarmee frustreer je de samenwerking. Wat te doen? Loop niet langer op eieren. Bespreek het wantrouwen dat je ervaart en toets de waarheid ervan.

 

4. Slim vertrouwen

De meeste ontwikkeling en succes ervaar je als je jouw beoordelingsvermogen volledig de kans geeft. Dit betekent dat je de neiging en de intentie hebt om anderen te vertrouwen én ook de situatie in kaart wilt hebben om een bewuste keuze te maken. Op korte termijn moet je wat tijd investeren om informatie te vergaren en de relatie te behouden. Maar dit verdient zich ALTIJD terug. Teams die in slim vertrouwen met elkaar samenwerken leveren de beste teamprestaties: ze werken met meer passie en plezier, ze beslissen sneller én… ze besparen kosten.

 

Suggesties voor succesvol teamwork

  • stel het welzijn van het team voorop en ontdoe je van gewoonten die het teamwork frustreren
  • maak je los van een – door schade en schande – aangeleerde competitieve houding
  • kruip uit je schulp en stel je écht kwetsbaar op
  • stop met het krampachtig beschermen van een schijnreputatie
  • maak het thema vertrouwen vs. wantrouwen bespreekbaar in jouw team.

Tip: deel jezelf en je collega’s eens in in één van de vier ‘vertrouwenskwadranten’ (zie afbeelding) en ga erover in gesprek.

Wat het ook is, teams waarin het schort aan onderling vertrouwen verspillen enorm veel tijd en energie aan het managen van tegenwerkende of ‘saboterende’ gedragingen (bad apples) binnen de groep.

Wil jij aan de slag met het thema vertrouwen in jouw team? Stap dan samen met mij eens in het ongemak.

Op jouw werkplezier,

Selmar

Zelfsturing is doen wat volgens jou nodig is

 

“Doen wat nodig is. Dat klinkt simpel, en dat is het ook. Zelfsturing is een kwestie van mindset. Eenvoudiger kan bijna niet.”

 

Een derde van de jongeren in Nederland (16 t/m 24 jaar) maakt zich zorgen om een burnout te krijgen. En het aantal burnouts onder jongeren stijgt ook daadwerkelijk. Vooral tijdsdruk is een grote stressfactor. Daarbij voelt de jongere doelgroep zich vaker eenzaam. Maar liefst 20 procent zegt zich regelmatig alleen te voelen. Digitale communicatie speelt ook een grote rol.

Bronnen: GGZnieuws.nl en CBS

 

Gelijk maar even ter zake, in deze blog doe ik twee oproepen:

  1. Stel jezelf serieus de vraag of vrijwilligerswerk bij Humanitas Match iets voor jou is (zie ook laatste alinea)
  2. Stel jezelf serieus de vraag of jij de huidige werkzaamheden binnen jouw team nog altijd uit vrije wil doet

 

Steuntje in de rug

Van 2009 tot 2016 ben ik als vrijwilliger werkzaam geweest bij het maatjesproject Match van Humanitas Twente. In het begin heette het project Face2Face, dat dekt wel de lading. Het gaat namelijk om persoonlijk contact. Real life. Geen schermpjes ertussen.

Je coacht een jongere van 12-25 jaar die behoefte heeft aan een steuntje in de rug, om welke reden dan ook (school, thuis of op het werk).

Gemiddeld ben je er zo’n anderhalf tot twee uur in de week mee bezig (1 gesprekje of activiteit per week) en eens per zes tot acht weken bezoek je een intervisiebijeenkomst met de andere coaches.

Een Match is tijdelijk. Voor de duur van ongeveer een jaar trek je op met een jongere. Dat doe je op je eigen manier. Ik wisselde serieuze thema’s af met leuke en luchtige onderwerpen of gezellige activiteiten. Je bouwt iets op en gaandeweg werk je aan de coachvraag. De lat hoeft daarbij niet heel hoog te liggen. Kleine en haalbare stappen zijn prachtig om te realiseren!

 

 

 Bekijk het introfilmpje van Humanitas Match

 

Leren

Ik leerde bij elke ‘match’ wel weer iets nieuws over mijzelf en over de (leefwereld van de) jongere. Ik leerde ook van de intervisiebijeenkomsten met andere coaches en tijdens de thema-avonden die door de coördinatoren werden georganiseerd.

Frank Weijering, één van de intervisiebegeleiders, vatte de vrijwilligersuitdaging mooi samen in vier treffende ‘regels’ die ook als levenswijsheden door kunnen gaan:

  1. Respecteer de ander zoals ie is (wees niet te veranderingsgericht)
  2. Vertrouw op de wijsheid van de ander (ook als die ander twaalf of vijftien is
  3. Geef de ander regie (zorg ervoor dat het besluit van de ander is)
  4. Maak het klein (kleine stapjes = haalbaar = succes = vertrouwen)

 

Levenswijsheden

Ik zag in de bovenstaande vier ‘wijsheden’ parallellen met mijn werk als teamcoach. Steeds meer teams gaan de kant op van zelfsturing. Soms lukt dat, meestal niet. Het gaat fout omdat leidinggevenden niet toestaan dat teams uit vrije wil handelen. Of omdat er vanuit het team wordt gezegd dat er ‘teveel’ ruimte is. “we hebben kaders nodig, wordt er dan gezegd”. Nee, die heb je niet nodig.

Ik wens leidinggevenden iets meer van de vier wijsheden toe en teamleden meer lef. Het hele idee van zelfsturing is dat je ‘uit vrije wil’ handelt. Dat je doet wat nodig is vanuit eigen drijfveren en gezonde motieven. Voor jou, je team en voor je leidinggevende is het dan wel zo mooi als die drijfveren en motieven passen bij de organisatie. In die zin moet daar ook sprake zijn van een ‘match’.

 

                                           Afbeelding: Logische niveaus van verandering (Dilts & Bateson)

Uitleg bij de afbeelding: als je op een hogerliggend niveau een verandering doorvoert (zingeving / identiteit / overtuiging) dan volgt automatisch een verandering op de lagerliggende niveaus (vaardigheden / gedrag / omgeving).

 

Doen wat nodig is

Een persoonlijke ‘missie’, dat waar je voor staat, gaat vaak verder dan een bedrijfsmissie. Het is wat jouw werk en jouw leven zinvol maakt en betekenis geeft. In bovenstaande afbeelding van Dilts & Bateson aangeduid als zingeving. En dan heb je echt geen leidinggevende nodig die jou moet wijzen op het belang van die missie, jouw doel.

Die missie hoeft geen prachtige volzin te zijn. De lading ervan hoeft niet ‘pretentieus’ te zijn. Er hoeven zelfs geen mooie woorden in te staan en een missie hoeft zich ook niet in hogere sferen af te spelen.

De kunst is om het zo concreet en zo aards mogelijk te beschrijven. Dan gaat de rest vanzelf. Alles wat je doet staat in het teken van dat ene doel. Het enige dat je tegenhoudt is je werk-privébalans (8 uur werk, 8 uur privé, 8 uur slapen).

 

Zelfsturing

Als je weet waar je voor staat neem je sneller besluiten. NEE zeggen gaat je ook makkelijk af omdat je weet waar je JA tegen zegt. Kortom: je bent de omgeving aan het beïnvloeden, en niet andersom.

Een fundamentele verandering in denken (positieve self talk ) leidt automatisch tot een fundamentele verandering in doen. In doen wat nodig is. Het klinkt simpel, en dat is het ook. Zelfsturing is een kwestie van mindset. Eenvoudiger kan bijna niet.

Een mooi voorbeeld van zo’n missie is, al zeg ik het zelf: “In 2025 staat werkplezier bovenaan op de agenda in elke organisatie.” Simpel, aards en concreet. Ambitieus, maar ergens ook realistisch. En, voor mij in ieder geval, krachtig genoeg om er bijna elke dag toegewijde actie op los te laten. Tja, de boog kan niet altijd gespannen staan.

 

Neem contact op

Vorige week werd ik benaderd door Kiki Bijker, sinds juni is zij één van de coördinatoren van Match. Ze vroeg mij of ik mensen ken – liefst mannen!! – die vrijwilligerswerk willen doen binnen dit mooie en waardevolle maatjesproject. Ik zei dat ik dat zo 1-2-3 niet wist, maar dat ik het zou noemen in mijn blog. Dat de halve blog erover zou gaan wist ik toen nog niet…

 

Wil jij bij Humanitas Match doen wat nodig is? Neem contact op met Kiki via k.bijker@humanitas.nl

Wil jij binnen jouw team doen wat nodig is? Neem contact op met mij.

 

Laat je hieronder een reactie achter? Thx!

 

Op jouw werkplezier,

Selmar

4

Wat laat jij niet van jezelf zien?

 

Ik heb mij ‘blogwise’ een tijdje niet laten zien… De reden daarvoor is dat ik even niet wist waar ik de tijd vandaan moest halen. Goed nieuws, want ik deed wat ik het liefste doe: teams coachen.

Maar eigenlijk is de reden die ik opvoer een bull shit reden. Ik heb in de afgelopen drie maanden écht wel tijd gehad om een blog te schrijven. Een eerlijker antwoord is dus dat ik er geen tijd voor heb gemaakt of dat het mij ontbrak aan discipline. Geen tijd = geen excuus.

 

Kwetsbaarheid

In deze 28e blog schrijf ik over (gebrek aan) tijd en kwetsbaarheid in het contact met anderen. Waarom dit onderwerp? Ik ervaar bij elk stapje meer kwetsbaarheid ook een stapje meer daadkracht. En bij elk (ongemakkelijk) stapje échtheid ook een stapje blijheid en vrijheid. Dat gun ik mijzelf net zoveel als jou en alle teams die ik mag begeleiden.

Mijn eerste blog schreef ik in juli 2014, toen was ik net voor mezelf begonnen. Ik heb in die blog een kwetsbaar deel van mezelf laten zien. En het heeft mij niet geschaad. Sterker nog, ik heb veel mooie reacties ontvangen en ben er door gegroeid.

Afbeelding van CoachCenter (Tijdstructurering, Eric Berne).

 

Meer erkenning? Laat zien wie je werkelijk bent

Kwaliteit van leven en werken wordt voornamelijk bepaald door de kwaliteit van je relaties. Als mens heb je nou eenmaal behoefte aan contact met anderen. Om fysiek te (over)leven en om emotioneel gezond te kunnen leven.

Wil jij betere relaties en meer erkenning of waardering? Dan is de eerste en de belangrijkste stap om jezelf meer te laten zien. Alleen wat je laat zien kan ook gezien worden.

Maar vaak stoppen we juist datgene wat gezien wil worden weg zodra we in contact zijn met anderen. Waardoor we nog verder weg raken van de onderliggende behoefte aan erkenning. Hard, maar waar.

 

Zes vormen van contact

Eric Berne – grondlegger van de Transactionele Analyse – maakt onderscheid in zes vormen waarop wij contact aangaan met anderen. Hij noemt dit ‘niveaus van tijdstructurering’, omdat we elke vorm gebruiken om onze tijd mee te vullen.

Naarmate je vordert in de niveaus stijgt de mate van erkenning. Maar… de mate van risico die je loopt om gekwetst te worden stijgt ook. Dat is een voortdurende tegenstrijdigheid die je ervaart als je je ware emoties deelt met een ander.

In hoeverre ben jij werkelijk open over je gevoelens, onzekerheden en kwetsbaarheden?

Lees hieronder de beschrijving van de zes niveaus van tijdstructurering:

 

  1. Terugtrekken

Je kunt je fysiek terugtrekken door letterlijk afstand te nemen van de ander(en). Er is dan geen contact meer. Daarnaast kun je je ook volledig terugtrekken terwijl je fysiek aanwezig blijft, bijv. door in gedachten weg te dromen. Als je je terugtrekt ga je ‘uit contact’ met de ander en is er geen enkel risico op beschadiging. Maar de enige vorm van erkenning is de erkenning die je jezelf geeft. En die is wat sober, en heel voorspelbaar.

  1. Rituelen

Een ritueel is een voorgeprogrammeerde en ook een voorspelbare vorm van sociaal contact. Ieder kind leert rituelen van o.a. zijn gezin, de regio en het land waar hij woont. Een ritueel gaat van simpel (‘hallo’ als je iemand tegenkomt) tot complex (godsdienstig ritueel). Vanwege het voorgeprogrammeerde karakter is het risico bij rituelen beperkt. Desondanks kun je ook bij rituelen ‘miskend’ worden. Hoe voel jij je als je iemand een hand uitsteekt voor een high five, en hier wordt niet op gereageerd? Of… als aan het eind van een ritueel werkoverleg wederom de belangrijke punten en heikele kwesties uit de weg zijn gegaan?

  1. Tijdverdrijf

Tijdverdrijven kenmerkt zich door het praten over zonder hier een directe actie aan te koppelen. Over het weer, over de politiek, over anderen…Doordat in tijdverdrijf het onderwerp van contact ‘elders’ ligt, is het risico van deze vorm van contact vrij klein. Roddelen valt ook onder deze categorie. En wees eens eerlijk, wat bespreek jij zoal in de wandelgangen direct na een vergadering?

  1. Activiteiten

Bij Activiteiten is de communicatie erop gericht een bepaald doel te bereiken. Het onderwerp van ‘communicatie’ staat dus niet meer los van de gesprekspartners en de energie wordt op een tastbaar resultaat gericht. Het psychologisch risico dat wordt ervaren kan zowel groter als kleiner zijn dan bij tijdverdrijf.

  1. Spelen

Iedere vorm van communicatie waarbij gedrag (bewust on onbewust) wordt ingezet om ware emoties en gevoelens niet te tonen wordt een (psychologisch) spel genoemd. We worden boos terwijl we eigenlijk gekwetst zijn, we gaan veel praten om een compliment niet echt te hoeven laten ‘landen’, we houden ons groot terwijl we ons eigenlijk heel klein voelen, etc…

Psychologische spelen zijn herhalingen van strategieën uit onze kindertijd die nu niet meer effectief zijn. Het zijn uitwisselingen van miskenningen, want er wordt over en weer gereageerd op iets dat niet ‘echt’ is. Het gedrag dat wordt ingezet laten we zien om iets anders, iets kwetsbaars, te beschermen. Juist omdat we de werkelijke emoties uit de weg gaan hebben “Spelen” als effect dat je na afloop een negatief gevoel ervaart.

  1. Intimiteit

Intimiteit is een niveau van contact waarbij je elkaar je echte emoties en gevoelens toont, zonder censuur toe te passen. Omdat je hierbij je echte zelf laat zien vormt deze mate van contact het grootste risico. Aan de andere kant bereik je met intimiteit ook de grootste vorm van erkenning, van ‘gezien en gehoord worden’. En uiteindelijk, van oprechte en authentieke vrijheid (en blijheid). Juist omdat er bij intimiteit geen verschil zit tussen wat er is, en wat wordt getoond, is alle vorm van intimiteit voedend voor het contact met jezelf en met de ander.

 

Wat kan ik doen om mij kwetsbaarder/daadkrachtiger op te stellen?

Als je eerst voor jezelf wilt bepalen welk gevoel je wil benoemen, stel je jezelf twee of drie keer de hulpvraag: “Welke van de vier basisemoties treedt hier nu het meest op de voorgrond waardoor ik ongemak ervaar?”

  • Boos
  • Bang
  • Blij*
  • Bedroefd

*Ook blijheid (trots, opgetogen, gelukzalig, etc.) is een emotie die we niet altijd even makkelijk laten zien. Hoe vaak heb je niet iemand horen zeggen: “Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg”, “Doe niet zo kinderachtig”, “Straks ga je nog naast je schoenen lopen”, “Juich maar niet te vroeg”, “Je komt van geluk nog eens onder de trein”, etc. Fuck it met dit soort opmerkingen. Wees gewoon boos als je boos bent. Bang als je bang bent. Verdrietig als je verdrietig bent. En blij als je blij bent.

 

Een gebrek aan kwetsbaarheid en daarmee ook aan daadkracht is de nummer één oorzaak van frustraties in teams. Ik gebruik de zes niveaus van contact ook regelmatig om te duiden wat er – in de onderstroom – leeft en speelt binnen teams.

Meer weten? Kop koffie? Of wil je gewoon iets delen over deze blog? Laat je reactie achter onderaan deze pagina. Ik waardeer dat zeer en word er, in de meeste gevallen, oprecht blij van.

 

Op jouw werkplezier,

Selmar

2

Mens, durf te leven!

 

Zodra je je gaat verantwoorden verlies je je eigen grens uit het oog. Luister en leef liever naar de mooie woorden in onderstaande songtekst.

 

Je leeft maar heel kort,
Maar een enkele keer.
En als je straks anders wilt kun je niet meer.
Mens, durf te leven.

Vraag niet elke dag,
Van je korte bestaan.
Hoe hebben m’n pa en mijn grootpa ‘t gedaan.
Hoe doet er m’n neef of hoe doet er m’n vrind.
En wie weet hoe of dat dan de buurman weer vindt.
En wat heeft “Het fatsoen” voor geschreven.
Mens, durf te leven.

De mensen bepalen de kleur van je das,
De vorm van je hoed,
En de snip van je jas.
En van je leven.

Ze wijzen de paadjes waar langs je mag gaan.
En ze roepen o foei als je even blijft staan.
Ze kiezen je toekomst, ze kiezen je werk.
En ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk,
En wat je aan de armen moet geven.
Mens, is dat leven?

De mensen ze schrijven je leefregels voor,
Ze geven je raad en ze roepen in koor:
Zo moet je leven.
Met die mag je omgaan,
Maar die is te min.
En die moet je trouwen al heb je geen zin.
En daar moet je wonen dat eist je fatsoen.
En je wordt genegeerd als je ‘t anders zou doen.
Alsof je iets ergs had misdreven.
Mens, is dat leven ?

Het leven is heerlijk,
Het leven is mooi.
Maar vlieg uit in de lucht,
En kruip niet in een kooi.
Mens, durf te leven.

Met je kop in de hoogte,
En neus in de wind.
En lap aan je laars
Hoe een ander het vindt.

Houd een hart vol van warmte,
En van liefde in je borst.
Maar wees op je vierkante meter een vorst.
Wat je zoekt kan geen ander je geven.
Mens, durf te leven.
Mens, durf te leven

 

 

Verantwoording afleggen, waarom toch en aan wie?

Ik googelde op ‘vrijheid betekent voor mij dat ik mij tegenover niemand hoef te verantwoorden’ en kwam terecht bij een blog van Marieke Ronhaar, MEE-therapeut in haar eigen Praktijk De Vrije Wil. Ik ken haar niet, en de praktijk ook niet, maar noem haar toch. Want ik heb een groot gedeelte van deze blog van haar ‘geleend’. Daar ben ik haar erkentelijk voor én het jatten was ‘verantwoord’, want ik heb haar heel netjes een mailbericht gestuurd. Of ik haar bloginhoud mocht gebruiken. Dat mocht, want “Het is geschreven om te inspireren!”

@Marieke, kom je ook naar De Grolsch Veste op 12 mei?

 

Mens, durf te leven!

Ook dacht ik, voorafgaand aan het schrijven, ik ga de tekst van “Mens, durf te leven” gebruiken in mijn blog. De meest bekende vertolker van dit mooie lied, Ramses Shaffy, is dood. Aan hem hoef ik dus geen verantwoording af te leggen. Maar ja…. BuMa/Stemra, auteursrechten, songteksten.nl, dat soort dingen. Dus toch maar even verantwoorden. Eerst checken of hij überhaupt wel de tekstschrijver is. Nee dus. Wikipedia (bronvermelding, bij deze) zegt:

Mens, durf te leven is een Nederlandstalig lied uit 1917, oorspronkelijk geschreven en gezongen door Dirk Witte. Het lied spoort mensen aan om meer van het leven te genieten en zich daar niet zoveel vragen bij te stellen; het roept ook op niet altijd de geijkte paden te volgen, zich niet slaafs aan te sluiten bij de meerderheid. De tekst zet zich af tegen de destijds zo invloedrijke sociale controle, en tegen de aanvaarding van de autoritaire moraal.”

Er is kennelijk niet zoveel veranderd in de afgelopen honderd jaar…

@Dirk en Ramses, jammer dat jullie er niet bij kunnen zijn op 12 mei. Zulke inspirerende tekstschrijvers, zangers, vrijbuiters van weleer, zouden niet misstaan op de Dag van het Werkplezier

 

10 dingen waar je niemand verantwoording voor verschuldigd bent

Je altijd en aan iedereen maar moeten verantwoorden is zonde van je tijd en je energie. Zonde van je werk, zonde van je leven. Het heeft alles te maken met grenzen aangeven. Zodra je je gaat verantwoorden verlies je je eigen grens uit het oog. De ander roept je ter verantwoording en kan vervolgens een oordeel vellen over jou. Maar, hoezo is het aan een ander om iets te vinden van wat jij wel of niet doet? Hoezo heeft een ander het nodig een oordeel te vellen over de keuzes die jij maakt? Bull shit toch?

We zijn allemaal welwillend en positief ingesteld. We willen allemaal iets van het leven maken. Dus maak er wat van, vertrouw op je eigen kompas en lap aan je laars wat een ander ervan vindt. Het gaat erom dat jij je goed voelt en je eigen tijd en ruimte durft in te nemen. Wees op je vierkante meter een vorst! En om je daarbij nog een eindje verder op weg te helpen, hieronder 10 dingen waar je geen sorry voor hoeft te zeggen en waar je ook niemand verantwoording voor hoeft af te leggen:

  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor het nodig hebben van eigen tijd. Het is echt niet asociaal of belachelijk als je niet afspreekt of beschikbaar bent terwijl je wel “tijd” hebt.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor het hebben van een eigen mening. Je hoeft het niet altijd met iemand eens te zijn of ze te bevestigen in wat ze je vertellen.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor hoe je eruit ziet. Zie eruit zoals je wilt en waar jij je prettig bij voelt. Maak er verder geen woord aan vuil.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor het teleurstellen van iemand. Als jij je er okee bij voelt kan je uiteraard een reden opgeven, de intentie van jouw gedrag, maar het gevoel van teleurstelling is van de ander.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor de keuzes die je maakt op het gebied van werk of carrière. Waar krijg jij energie van? Wat is jouw unieke kracht? Wat wil je? Daar ga jij echt zelf over.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor wat je met je geld doet. Jouw portemonnee, jouw verantwoording. En niet die van de ander.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor je relationele keuzes. Zorg dat je zelf happy bent. Normen, verwachtingen of oordelen, ze zullen er altijd zijn. Omring je met positieve mensen die je accepteren zoals je bent. Mensen waar je energie van krijgt.
  1. Je bent niemand een excuus verschuldigd als je het niet meent. We zijn geneigd gehoor te geven aan please-gedrag. Maar als je je excuus niet meent bied dan je excuus ook niet aan, daarmee cijfer je jezelf onmiddellijk weg.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor het zeggen van: Nee. Mensen kunnen van alles van je vragen, dit kan echt alles zijn. Vragen staat vrij! Maar het is geen stelregel dat je iedere vraag met ja moet beantwoorden. Nee zeggen = Ja zeggen tegen iets anders.
  1. Je hoeft je niet te verantwoorden voor jouw prioriteiten in je leven. Wees jezelf en ga je daar alsjeblieft niet voor verontschuldigen.

@jou: Ben je erbij op 12 mei? Wil je reageren op deze blog? Laat een reactie achter op de website, onderaan deze pagina. Dank je!

Ps. Je moet natuurlijk wel even verantwoording afleggen als je er voor kiest om niet bij de Dag van het Werkplezier aanwezig te zijn. Ben je er wel gewoon bij meld je dan hier aan. Mens, haak aan op de Werkplezier-revolutie! Mens, durf lekker te werken! Mens, durf te leven!

Op jouw werkplezier,

Selmar

Positieve Psychologie | play passion purpose

Eén van de meest vooraanstaande psychologen van de 20e eeuw is Martin E.P. Seligman. Samen met Mihaly Csikszentmihalyi (bekend van het begrip flow) is hij de grondlegger van de Positieve Psychologie.

Waar de traditionele psychologie primair gericht is op ontdekken en genezen van problemen, richt deze stroming zich op het voorkomen ervan. In de kern gaat het over:

  • positieve eigenschappen als vitaliteit, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen
  • positieve manieren waarop je als mens of organisatie een verschil kan maken in de maatschappij
  • positieve ervaringen die mensen kunnen hebben zoals geluk, liefde en werkplezier

Deze blog gaat over het laatstgenoemde, niveaus waarop je positieve ervaringen kunt beleven. Er worden drie niveaus onderscheiden.

 

Niveau 1. Plezier, spel, energie

Deze vorm betreft het vluchtige karakter van plezier. Het is de simpelste, makkelijkst verkrijgbare, maar ook oppervlakkigste manier om plezier te beleven. Om gelukkig te zijn. Het gaat alleen maar om de leuk en is veelal gebaseerd op prikkels van buitenaf.

Een lolletje bij de koffieautomaat, een potje tafeltennissen of een dagje teambuilding waarbij het nuttigen van een hapje en een drankje de boventoon voert. Activiteiten en energizers die stuk voor stuk bijdragen aan het werkplezier en een goede sfeer. Super belangrijk, maar wel werkt het op dit niveau van plezier- of geluksbeleving zo dat als de activiteit voorbij is, een groot deel van het plezier ook voorbij is. En dat maakt het weinig duurzaam.

Waarom is het dan toch zo belangrijk om af en toe gewoon lol te hebben, een spel te spelen en energie te genereren? Bekijk het volgende filmpje op YouTube: The Power of Play.

 

Niveau 2. Betrokkenheid, verbondenheid, passie

Deze vorm van werkplezier of geluksbeleving betreft de mate waarin je betrokkenheid voelt bij de dingen die je doet. Verbondenheid met anderen, of met iets waar je helemaal in kunt opgaan en waar je jezelf makkelijk in kan verliezen. Deze vorm wordt vaak in verband gebracht met de term ‘flow’.

Betrokkenheid speelt een cruciale rol bij samenwerken en het creëren van succesvol teamwork. Waar krijgen jij en je collega’s lichtjes van in je ogen, wat zien jullie om je heen gebeuren waar je niet tegen kan en waar je graag iets aan wil doen.

Als je betrokken bent, is er maar één ding dat telt: passie. Je volgt je interne kompas, je zet je intuïtie en creativiteit in en vertrouwt op je eigenheid en eigen-wijs-heid. Passie betekent dat je ergens voor gaat en dat je doorzettingsvermogen hebt. Elementen die nodig zijn om te beginnen én om iets af te maken.

Echter, als je té betrokken bent of je verantwoordelijkheidsgevoel té groot is, dan kun je jezelf ook op een negatieve manier ‘verliezen in je werk’. Niemand kan zichzelf aan de eigen haren uit de drek trekken. Dus neem af en toe even afstand, grijp terug naar niveau 1: gewoon lol maken én “Never forget rule number 6.”

 

Niveau 3. Betekenisvol, zinvol, bijdragen

De derde vorm, het diepste niveau, betreft de mogelijkheid en de vrijheid die je ervaart om je eigen talenten en kwaliteiten in te zetten voor iets dat groter is dan jezelf. Een bijdrage leveren, ertoe doen. Het gaat er niet om wat je meeneemt in je graf, de vraag is: wat laat je achter. Dit niveau van werkplezier of geluksbeleving heeft een blijvend karakter en dient een hoger doel.

Dat hogere doel betekent dat je niet alleen met jezelf bezig bent, met je superinteressante en bommetje volle agenda. Het betekent dat je ook eens de vraag stelt: “Hoe kan ik mijn collega vandaag helpen?” Of “Hoe draagt mijn overvolle agenda bij aan wat ik wezenlijk belangrijk vind?”

Als team, afdeling of organisatie kun je misschien wat vaker stilstaan bij wat het doel achter het doel is van jullie gezamenlijke en belangrijkste teamresultaat. Waar ga en sta je met z’n allen voor, wat is de bijdrage aan een iets mooiere maatschappij? En vergeet niet dat je daar ook veel lol aan kunt beleven.

 

 

Play, passion and purpose!

Conclusie: alleen lol maken laat op termijn een leeg gevoel achter. Elk weekend dronken is leuk, maar de maandagen worden er vast niet beter op. En elke dag een geintje bij de koffieautomaat over dezelfde collega maakt het leven ook niet aangenaam. De kunst is om de drie niveaus met elkaar te verbinden.

We hebben spel en plezier nodig om ons goed te voelen en om onze batterij op te laden. We hebben verbondenheid en een gedeelde passie nodig om het samen met anderen te doen. Want alleen is ook maar zo alleen. En we hebben een hoger doel nodig om ons handelen betekenis te geven.

Gelukkig is deze combinatie voor iedereen anders. Wie help jij vandaag?

Laat je reactie achter onderaan deze pagina.

 

Gratis tip voor in je agenda: op 12 mei komen play, passion and purpose samen in De Grolsch Veste. Ben jij er ook bij? Binnenkort online tickets verkrijgbaar via www.dagvanhetwerkplezier.nl

Op jouw werkplezier,

Selmar

12

Het beste van jezelf, maar niet ten koste van jezelf

 

Als jij terugkijkt op 2016, wat zeg je dan tegen jezelf? Wat zeg je over je werk en wat zeg je over je privéleven? Zeg je hola-di-jee of ben je wat somberder gestemd? Loop je op je tenen om de dingen geregeld te krijgen en op de rit te houden? Is het in balans of was het simpelweg fantastisch?

In deze blog deel ik met jou hoe ik de laatste jaren heb beleefd. Met pieken en dalen. Op en af. Maar 2016 was in alle opzichten een topjaar!

Continue reading

2

Strijd jij mee in de werkplezier-revolutie?

Revoluciòn! Revoluciòn!

Ik vraag jouw specifieke aandacht voor het thema WERKPLEZIER. Where the focus goes, the energy flows! Op 12 mei 2017 is de 2e editie van de Dag van het Werkplezier.

Inmiddels hebben we Het Werkplezier Manifest opgesteld, voor alle mede-revolutionairen beschikbaar. Het hoe en waarom van de noodzaak van een ‘werkplezier-revolutie’ wordt hierin beschreven. Lees hieronder een introductie van Het Manifest.

Continue reading

Laten we samenwerken!

Onlangs vroeg ik aan een team dat ik coach wat hun gezamenlijke ambitie is. Ze hadden niet een pasklaar antwoord, waarop ik een suggestie deed: “Over vijf jaar zijn jullie het meest middelmatige team voor jullie samenwerkingspartners en opdrachtgevers.” Daar konden de meesten zich niet in vinden.

Niemand wil bij een team horen dat middelmatig presteert. Maar er is ook niemand die het durft toe te geven. En als jij het niet doet, doe ik het wel. Want, het kan veel beter toch? Ik help jouw team graag om succesvoller te zijn en om met plezier toe te werken naar gezamenlijke prestaties!

Continue reading

1

Passief gedrag – wie is de vlieg in de soep?

 

We zwetsen wat af met elkaar, verblijven in vaagheden en blinken uit in bullshit-termen. We zijn druk met van alles en nog wat, behalve met wat we eigenlijk zouden moeten doen. Druk doen is een uiterst effectieve methode om niet écht in actie te hoeven komen. Maar met gelul in de ruimte en onnodige opwinding kom je niet tot teamprestaties.

Continue reading

Zeven redenen waarom werken in een team geen zin heeft

Teamwork is in, hiërarchie is uit. Maar, werken in een team, werkt dat eigenlijk wel? Even een misverstand uit onze Werkwereld 2.0 helpen: teamwork en hiërarchie sluiten elkaar niet uit. In tegendeel.”

Teams die grootse prestaties bereiken hebben twee dingen gemeen: een gemeenschappelijk doel en de noodzaak om samen te werken. Als één van deze twee ontbreekt, heeft werken in teamverband geen zin. Een team heeft bestaansrecht als het rendement oplevert voor de organisatie en is ook zeker niet bedoeld als alleen maar een gezellig samenzijn. In deze blog beschrijf ik zeven oorzaken voor falend teamwork.

Continue reading